دروش ( 1322 ) فضل اللّه دروش شاعر توانا و نيكوپرداز و بااخلاص نسبت به ائمهء اطهار عليهم السّلام و پژوهشگر شعر و استاد فن عروض فارسى در سال 1322 هجرى خورشيدى در شهر تاريخى اصفهان پا به عرصهء حيات گذاشت ، كودكى بيش نبود كه پدر خود را از دست داد و همراه مادر از زادگاه خود كوچيد و به تهران مهاجرت كرد و در اين شهر سكونت گزيد . دروش در تهران به تحصيل دانش پرداخت و در رشته شعر و ادب فارسى مقامى و الا يافت و با زبان عربى و انگليسى آشنائى پيدا كرد چندانكه در جوانى در وزارت جنگ ( دفاع ) به مترجمى اشتغال ورزيد . دروش انسانى وارسته و عارف‌پيشه است ، مردى متواضع و دوست داشتنى است با اينكه از فضائل علمى ادبى بهره‌مند است و در فن عروض و سجور و تقطيع شعر فارسى مهارت و استادى دارد امّا هيچ‌گاه ادعائى ندارد و همواره خود را كوچك مىداند و فروتنى خصيصهء ذاتى او مىباشد . دروش در محافل ادبى تهران حضورى فعال و چشمگير دارد و سالهاست كه از فعّالين و گردانندگان انجمن ادبى كمال كه يكى از قديمىترين انجمن‌هاى تهران بشمار مىرود . از فعاليت‌هاى ادبى دروش تعيين سجور و تقطيع ابيات و اعراب ديوان‌هاى حافظ